No se si soñar, cuando el sueño me quita el sueño
Cuando el sueño me impide volar
No se si soñar si no puedo imaginar
Si no puedo amar
Si el sueño me rompe el alma
Si me hace llorar
No se si soñar si no existe la libertad
Si la guerra no me quita el hambre
Si me deja indiferente el sufrimiento de los demás
Si el mundo es una jaula de cristal
No se si soñar si el sueño es triste
Si ha muerto la fantasía si solo hay realidad
No se si soñar si todo se vende
Si todo se puede comprar
No se si soñar contigo ni sin ti
No se si soñar si la vida es la que vi
Magui Turnes

















![Valida el RSS [Valid RSS]](http://www.blogueresdesantmarti.net/blg/wp-content/uploads/valid-rss-rogers.png)
Tu poema ha despertado en mi un monton sentimientos. Ha sido un certero mazazo a la conciencia, esa conciencia que en demasiadas ocasiones yo dejo que permanezca dormida para no tener que admitir la cruda realidad.
Creo que es necesario soñar siempre, aunque a veces nuestros sueños se conviertan en pesadillas precisamente de ellos nace la capacidad de crear: Poesias, música …
¡No dejes de soñar nunca poesias como esta!
No saps ho que donaria per poguer expressar els meus sentiments i les meves angoixes d’una forma tan poetica com tu saps fer. Gracies Magui per regalar-nos aquests poemes.
Rosa
Gracias chicas, gracias a las tres, no se si es que estoy sensiblera, pero vuestros comentarios me emocionan y por descontado me dan fuerzas para seguir intentándolo. Ha sido una gran suerte conoceros.
Besotes enormes
Magui